باده ناب

بسم الله الرحمن الرحیم

سلسله دروس راه شناسی  استاد شجایی  جلسه دوم

همه انسانها یک حرکتی به سمت جهان بعد از این جهان که برزخ هست و جهان بعد از برزخ که آخرت است . اخرت را حضرت امیر (ع) معنی کرده اند که : الاخره ابد ( آخرت ابدیت است ) یعنی وقتی صحبت از آخرت است صحبت از حرکت به سوی آخرت است منظور زندگی است که هیچ نقطه پایانی ندارد و ابدی است .

وقتی این دو اصل را که همه انسانها حرکتی به سوی ابدیت دارند و هیچ حرکتی نیست که احتیاج به شناخت نداشته باشد به این نتیجه می رسیم که همه انسانها در حرکت خود به سمت آخرت نیاز به شناخت و آگاهی دارند . هیچ انسانی نمی تواند حرکت موفقی را به سمت آخرت انجام دهد مگر اینکه نسبت به آن آگاهی و شناخت داشته باشد .

وقتی می گوییم ما حرکت به سمت آخرت داریم منظور یک حرکت جسمی نیست بلکه یک حرکت روحی است .

حضرت علی (ع) می فرماید : انکم الی الاخرت صائرون و الی الله معرضون ( به درستی که شما به سمت آخرت در حال گردیدن و شدن هستید و به خدا عرضه خواهید شد . ) مثلا یک جنین را در نظر بگیرید پس از تشکیل شدن دائما در حال تکثیر هست و شروع می کند به رشد و نمو و جنین در حال کامل شدن است این جنین در حال حرکت است به سمت دنیا ولی این حرکت حرکت مکانی نیست بلکه جنین در حال آماده سازی چیزهایی است که در دنیا نیاز دارد . مثلا در دنیا قلب احتیاج دارد قلب تهیه می کند در دنیا دست نیاز دارد دست تهیه می کند و...  . حرکت انسان به سمت آخرت شبیه این حرکت جنین است. حرکت ما یک حرکت روحی است و در این دنیا در حال شکل گرفتن است . در درس خواندن ها در کار کردن ها در لذت بردن ها در غم ها در شادی ها مدام در این دنیا روح ما مانند جنین درحال شکل گرفتن است و در حال حرکت به سمت آخرت است . وقتی می گوییم ما حرکت به آخرت داریم یعنی همین که روح ما در ارتباطات در حال شکل گرفتن است و به قدرت و کمالاتش اضافه می شود .

ما وقتی می گوییم که به سمت آخرت حرکت می کنیم و طبق اصلی که هیچ حرکتی نیست که بدون نیاز به آگاهی و شناخت درست انجام شود در انجام این حرکت نیاز به آگاهی داریم یعنی بدانیم حالا که در حال زندگی کردن هستیم حرکت ما همان زندگی ماست پس اگر به ما گفته اند که در حرکت خود به سمت آخرت آگاهی کسب کنید یعنی در زندگی خود آگاهی کسب کنید . کسی که در زندگی بدون آگاهی زندگی می کند نمی تواند حرکت موفقی داشته باشد به سمت آخرت داشته باشد . یعنی وقتی که دین می گوید که آگاهی کسب کنید باید بدانیم که در زندگی چه کارهایی را انجام دهیم و چه کارهایی را انجام ندهیم چون روح ما با کارهایی که در این دنیا انجام می دهیم شکل می گیرد .

زندگی که بر پایه اصولی که گفته شد نباشد مانند جنینی است که حرکت به سوی دنیا را انجام می دهد اما وسایل مورد نیاز این دنیا را نیاورد مثلا به جای گوش شاخ بیاورد این چنین شخصی در دنیا به شاخ نیاز ندارد و این شاخ موجب سختی و رنج او در این دنیا می شود . شخصی هم که بدون آگاهی های دیتی زندگی کند نمی تواند وسایل مورد نیاز خود در آن دنیا را کسب کند یا اینکه وسایلی که برای آن دنیا فراهم کرده موجب رنج و سختی و شاید هم عذاب او در آخرت باشد . در حرکت ما به سوی آخرت ممکن است کارهایی انجام دهیم مثلا کار کنیم ازدواج کنیم و... حتی ممکن است عبادت کنیم اما چون با شناخت کافی انجام نداده ایم در آخرت به دردمان نخورد یا موجب رنجمان شود .

حرکت ما به سمت آخرت خیلی مهم است و به بیان چند حدیث درباره آن می پردازیم :

پیامبر اکرم (ص) : ان الله تبارک و تعالی یبغض کل عالم بالدنیا و جاهل بالاخره ( خداوند تبارک و تعالی از هر عالم به دنیا یی که جاهل به آخرت است بدش می آید )

وقتی می گوییم علم به آخرت منظور این نیست که فقط درباره قبر و قیامت و مرگ و دیگر مسائل مربوط به آخرت مطالعه کنیم منظور علمی است که به واسطه آن علم طوری در دنیا زندگی کنیم که حرکتی آگاهانه به سمت ابدیت و آخرت داشته باشیم . وقتی می گوییم که علم به آخرت داشته باشیم یعنی اینکه بدانیم که چگونه در این دنیا زندگی کنیم . علم به آخرت یعنی یاد گرفتن نحوه زندگی کردن در این دنیا که این زندگی کردن ما را برای زندگی کردن در آخرت می سازد و آماده می کند چون آخرت جدای از دنیا نیست یعنی همین رفتارها و ارتباطات و نشست و برخاست ها و ... آخرت ما را می سازد و رو ح ما را شکل می دهد و در آخرت هم با روح ما کار دارند نه با جسم . در  آخرت با روح ما کار دارند و چیزهایی که روح همراه با خود  آورده است .

پس هیچ کس نباید حرکت  خود را به سمت آخرت بدون آگاهی و شناخت انجام دهد .

هیچ کس نباید برای یاد گرفتن شانه خالی کند و از یاد گرفتن فرار کند . خداوند هیچ گاه بنده خود را از یاد گرفتن آن چیزی که برای آخرت مورد نیاز است معذور نکرده است انسانها مهتاج هستند که یاد بگیرند و باید وقت بگذارند و مطالعه کنند و یاد بگیرند .

بسیاری از کارهایی که امروز متداول شده بسیاری از علومی که امروز متداول شده است هیچ سنخیتی با آخرت ما ندارد . باید کارها و علومی که ما آنها را کسب می کنیم در جهت شناخت و آماده سازی ما برای آخرت باشد . امروزه یک فرد سعادت و خوشبختی خود را در این می بیند که به دانشگاه رود یک رشته فنی و مهندسی را بخواند بعد از آن وارد بازار کار شود ازدواج کند بعد از ازدواج بچه دار شود و بعد از آن تمام وقت خود را صرف بزرگ کردن بچه ها کند . چنین فردی نه تنها به فکر آخرت است بلکه هیچ کاری هم برای آخرت خود نمی کند . گفتیم آخرت یعنی ابدیت پس چنین فردی ابدیت خود را فراموش کرده است و به آن هیچ توجهی نمی کند و ابزارهای لازم برای ابدیت خود را کسب نمی کند و بدون شک در این زندگی ابدی در رنج و سختی عذاب و بد بختی خواهد بود .

بسیاری از مردم و به خصوص جوانان در کارهای دنیایی آنچنان غرق شده اند که وقتی از آنها می خواهیم که وقت بگذارند و مطالعه کنند و برای آخرت خود آگاهی کسب کنند از این کار سربازمی زنند و می گویند که ما در حال کسب حرفه هستیم به درس خواندن مشغول هستیم . این علوم امروزی مانند : پزشکی و مهندسی و ... که علومی نیست که از ما خواسته شده است که آنها را کسب کنیم این علوم که به درد حرکت ما به سمت آخرت نمی خورد . شاید بعدا اگر این مشاغل روح ما را جهنمی نکند و ما هم انسان خود ساخته ای بودیم تبدیل به یک پزشک و مهندس و ... منصف و خوب شدیم و آنوقت به ما کمک می کرد . از ما خواسته شده به علومی بپردازیم که برای حرکت ما به سمت آخرت مفید باشد و این علم همان علم خوب زیستن در این دنیا است همان علمی است که به واسطه آن حرکت ما به سمت آخرت یک حرکت خوب و آگاهانه است .

اگر مشغله های دنیایی مانع یاد گرفتن ما شود پس به چه درد ما می خورد باید تمام زندگی ما صرف به دست آوردن آگاهی شود چون با این آگاهی است که ابدیت ما شکل می گیرد .

با استفاده از این حدیث که خداوند از هر عالم به دنیا که جاهل به آخرت است بدش می آید می توان دو کار انجام داد . یک این که خود را بشناسیم و دو اینکه دیگران را بشناسیم . بهترین فردی که باید الگوی ما قرارگیرد کسی است که خدا از او راضی باشد پس به وسیله این حدیث است که ما می توانیم بهترین الگو را شناسایی کنیم