باده ناب

بسم الله الرحمن الرحیم

سلسله دروس راه شناسی  استاد شجایی  جلسه اول

یکی از ان مسایلی که باید شناخته شود این است که انسان هستیم مدتی در این دنیا زندگی می کنیم
مرگ ما پایان حرکتی که ما از این دنیا شروع کرده ایم نیست . مرگ انتقال ما از این دنیا ست . اسم جهان بعد از این جهان برزخ است و شروع مرحله دوم زندگی ما به نام اخرت . جهان برزخ بسیار بسیار بزرگتر از این دنیاست . از جهت اندازه از نظر کمالات و حتی از نظر بدی ها . کمالات این دنیا چکیده کمالات برزخ است . نسبت برزخ به دنیا مانند نسبت رحم مادر است به این دنیا . بعد از مرگ وارد دنیایی می شویم که رابطه اش مانند رحم مادر است به این دنیا . ان دنیا از نظر نظم و مقررات بسیار پیچیده تر است از این دنیا . در حدیث امده : الاخرت محیطه بالدنیا . یعنی اخرت محیط است بر این دنیا و این دنیا در دل برزخ قرار دارد و با مرگ ما از این دنیا به برزخ متولد می شویم مانند انسان که از رحم مادر متولد می شود به دنیا با مرگ از این دنیا متولد می شویم به برزخ . فقط کافی است که این بدن را رها کنیم . با ورود به اخرت وارد فضایی جدید با مقررات جدید می شویم . این برزخ و این  دنیا در روزی که ما نمی دانیم که چه وقتی است از بین می رود تمامی انسانها در جایی جمع می شود و وارد جهان جدیدی می شویم به نام جهان اخرت که این جهان اخرت خود بسیار بزرگتر و پیچیده تر از برزخ است و دارای قوانین و مقررات جدید تری است . این مسیری است که خداوند در قران و اسلام برای ما ترسیم کرده و صدها ایه از ایات قران به ان اختصاص داده شده است . دائما به ما یاد اوری شده است . این نکته اول است که ما بدانیم که مسافر هستیم و دائما به ما تذکر داده شده که بدانید که لحظه انتقال به سراغ شما هم می اید همانطور که هیچ جنینی نیست که متولد نشود , هر طور تولدی هیچ کس نیست که در این دنیا بماند . انک میت و انهم لمیتون . به پیغمبر فرمود که تو خواهی مرد و دیگران هم همینطور . اقرب الشییء الاجل. نزدیکترین چیز به انسان مرگ است و در حدیث داریم که در هر روز حضرت ملک الموت چند بار به انسان نگاه می کند . انتقال از دنیا به اخرت مرتبا به ما تذکر داده می شود و از ما می خواهند تا بدانیم که جایی که می رویم مقررات تازه ای دارد . نوع زندگی در ان دنیا بستگی به این دارد که در این دنیا چنگونه زندگی کرده باشیم . نوع زندگی در برزخ و اخرت بستگی به این چند روزی دارد که در این دنیا سپری کرده ایم و به خصوص و به خصوص به دوران جوانی . همه چیز از سعادت ابدی ما یا عذاب ابدی ما به این بستگی دارد که در این دنیا چگونه زندگی کرده باشیم . مثل جنین که نوع زندگی در دوران جنینی نوع زندگی اش را در این دنیا مشخص می کند  اگر دوران جنینی موفقی  داشته باشیم سالم متولد می شویم و اگر دوران جنینی ناموفقی داشته باشیم ناقص و بیمار متولد می شویم .  اگر جنین دوران جنینی ناموفقی داشته باشد اولین روز تولدش اغاز بدبختی و عذاب او در این دنیا است . کسی هم که در این دنیا دوران زندگی موفقی نداشته باشد اولین روز تولد او به آخرت شروع بد بختی ها و عذاب ها برای اوست . دائم به ما این تذکرات را می دهند و از ما می خواهند خود را یک مسافر دیار ابدیت بدانیم .                                                                     

اصل شخصیت ما بدن ما نیست بلکه روح ماست که با وفات ما کاملا تحویل داده  می شو د ( کلمه وفات یعنی چیزی را کامل تحویل دادن ) وقتی می گوییم شخصی وفات پیدا کرد یعنی روح او کاملا تحویل داده شد .                                                                                                                           قران و معصومین همیشه به ما این تذکر را می دهند که هرگز اشتباه نکنیم و منشا همه این اشتباهات این است که شخص خود را در فاصله بین تولد تا مرگ معنی می کند و فراموش می کند که کیست و دچار یک خود فراموشی می شود .                                                                                                   پس ما باید توجه داشته باشیم که یک موجود هستیم که حرکت به سمت ابدیت داریم و دیر یا زود انتقال پیدا می کنیم از دنیا به اخرت .                                                                                               

نتیجه می گیریم که ما یک حرکت داریم به سمت بی نهایت و سرگذشت ما در این بی نهایت به چگونگی زندگی ما در این دنیا بستگی دارد .                                                                                    

چند اصل وجود دارد که قوانین حاکم بر هر حرکتی را تشکیل می دهند از جمله این حرکت ما به سوی بی نهایت .                                                                                                                                   

اصل اول ) حضرت علی (ع) : ما من حرکت الا و انت محتاج فیها الی معرفه( هیچ حرکتی نیست جز انکه تو برای انچام ان نیاز به شناخت داری ) .                                                                                         

وقتی می گوییم هیچ حرکت یعنی هیچ استثنایی وجود ندارد و برای هر حرکت نیاز به شناخت و معرفت است و این معرفت را از طریق آموزش یاد می گیریم .                                                                     

اصل دوم ) امام صادق (ع) : العامل علی غیر بصیره کا الصائر علی غیر طریق لا تزیده السرعه السیر الا بعدی (کسی که عمل می کند بدون آگاهی مانند کسی است که در مسیر اصلی و درست  نیست سرعت حرکت به رسیدن او کمکی نمی کند جز دور شدن از مقصد ) مانند کسی که دچار فراموشی شده است و می خواهد به منزل برود اما نمی داند که مقصد کجاست احتمال رسیدن او به مقصد چقدر است حال اینکه عجله داشته باشد و سریع حرکت کند این سرعت حرکت او را به منزل نزدیک می کند یا دور ؟  

اصل سوم ) امام صادق : من عمل علی غیر بصیره کان ما یفسده اکثر من ما یصلح ( کسی که عمل   می کند ولی این عمل او از روی آگاهی نیست فساد و تباهی او بیشتر از اصلاح  اوست )